Pošta

Našim krajevima razmjena poruka datira još od Rimljana. Čak i sam naziv pošta, vuče korijene od latinskog posita statio-postaje za razmjenu konja. Već tada konji postaju najbrže i najsigurnije prenosno sredstvo za poruke. Najcjenjeniji još od 15.stoljeća bili su oni koje su jahali - krimski Tatari. Njima su sultani slali i svoje naredbe i ukaze i fermane i bujruntije širom Osmanskog carstva.
Od njihove brzine nerijetko su ovisile i sudbine i životi. Tako već početkom 17.stoljeća nastaju i specifični hanovi za prihvat konjanika i razmjenu konja menzilhane i menzildžije...postoje bilješke da je jedna menzilhana kraj Latinske ćuprije stradala u požaru 1776.godine, druga je bila pod Baščaršijom.

Prvo ime koje se pominje u historiji sarajevske pošte je Spiridon Rajković, koji je dobio koncesiju i organizirao poštu između Sarajeva i Broda 1846. (prema nekim historičarima i 1836.godine). To su i prva pisma sa žigom, datumom i mjestom SARAGLIO, koja su slata iz magaze u Tašlihanu. Ovakva otprema pošte bila je preskupa, pa se Rajkoviću već 49. zabranjuje rad.

Medju prvim poštama pominje se i jedna u Ajas-pašinoj mahali, te Konzulova pošta, koja već koristi i poštanska kola.. Povoljnije prilike za organiziranje pošte dolaze Seferskom naredbom i dolaskom Topal Osman-paše.
Međutim, prvi namjenski izgradjen objekt za poštu i telegraf podigao je Stočanin Franje Lindarević 1864., kraj Konaka.
Već 1878. formiraju se vojne pošte i uspostavlja redovna poštanska veza. Otvara se 150 poštanskih, te telegrafske stanice u kojima su privatni telegrami strogo cenzurirani.
U svijet putuju i razglednice Sarajeva.
 

16. 11. 1898. iz Petrakijine kuće direktor pošte i telegrafa Cimponeri obavio je i prvi telefonski razgovor.
Počinje i gradnja glavne pošte na obali. Ovo remek djelo arhitekte Josipa Vancaša svečano je otvoreno18. maja 1913.

I rastao je, širio se i razvijao poštansko-telegrafsko-telefonski saobraćaj...gotovo 8 decenija, kada historija bilježi i da su 2 maja 1992. godine-utihnuli telefoni u Sarajevu, i pošta zapaljena ...Obnovismo objekte, ali...
Danas... još krpimo pokidane veze i sve manje komuniciramo i bez žica i konja i golubova...